Rosadoce w meksykańskim Querétaro to 840-metrowy budynek komercyjny, który można wykorzystać jako jedną dużą przestrzeń, cztery samodzielne lokale albo szesnaście małych modułów. Zaprojektowało go lokalne studio Reims 502, a jego cechą rozpoznawczą są różowe ściany i fasada z przesuniętymi względem siebie otworami.
Budynek, który ma się dopasować do najemców
Obiekt stoi w spokojnej dzielnicy domów jednorodzinnych w pobliżu historycznego centrum Querétaro, stanu w północno-środkowej części Meksyku. Okolica stopniowo zmienia się w teren o funkcjach mieszanych. Projektanci założyli, że nie wiadomo, kto i w jakim celu będzie korzystał z budynku za kilka lub kilkanaście lat, dlatego postawili na elastyczność. Projekt powstał w czasie pandemii i jest odpowiedzią na zmieniające się nawyki związane z pracą, zakupami i życiem w mieście.
O skali budynku zdecydowały miejscowe przepisy: maksymalna wysokość nad poziomem ulicy wynosi siedem metrów i dokładnie tyle ma Rosadoce. Żeby zyskać więcej użytkowej powierzchni, architekci wygłębili półpiwnicę. Na poziomie terenu są dwie otwarte kondygnacje zorganizowane wokół centralnej klatki schodowej. Pionowe prześwity wpuszczają światło dzienne i umożliwiają naturalną wentylację.
W podziemiu mieszczą się teraz parking i pomieszczenia techniczne, ale także tu układ jest otwarty, więc w przyszłości można tam urządzić lokale usługowe. Na dachu urządzono użytkowy taras z donicami z roślinami, które działają jako izolacja termiczna.
Fasada jak odwrócone schody
Front budynku tworzy seria przesuniętych, poziomych otworów, które studio porównuje do „odwróconych schodów”. Takie rozwiązanie wpuszcza światło i pozwala na widoki, a jednocześnie ogranicza wgląd z ulicy do wnętrza. Ponieważ przyszłe funkcje lokali pozostają otwarte, architekci świadomie nie postawili na duże, przezroczyste przeszklenia. Fasada ma być raczej kontrolowanym progiem między wystawieniem na widok publiczny a swobodą aranżacji wnętrz.
Różowy kolor to nawiązanie do różowawego kamienia, z którego zbudowano historyczne centrum Querétaro. Tynk dostarczyła firma Nanocal, producent materiałów na bazie wapna. W tym samym odcieniu wykończono też stalową konstrukcję, bloczki betonowe, kraty i urządzenia techniczne, co daje w środku ciepły, spójny efekt. Studio opisuje formę budynku jako „niereferencyjną”, czyli niewzorowaną na konkretnym stylu.
Elastyczność wynika według autorów z połączenia kilku elementów:
- otwartych planów kondygnacji,
- odsłoniętej konstrukcji,
- pasywnych rozwiązań środowiskowych,
- aktywnie wykorzystywanego dachu.
Jak mówi studio Reims 502, dzięki temu budynek może reagować na różne scenariusze ekonomiczne, profile najemców i formy podnajmu bez poważnych ingerencji w konstrukcję.
Co z tego dla polskiego czytelnika
Rosadoce jest położone w Meksyku, więc nie dotyczy bezpośrednio polskich inwestorów ani przepisów. Pokazuje jednak podejście, które widać także w Europie: zamiast projektować budynek pod jednego użytkownika, buduje się uniwersalną „skorupę”, którą da się podzielić lub połączyć. W Polsce o gabarytach zabudowy także decydują miejscowe plany i warunki zabudowy, więc pomysł wykorzystania podziemia i dachu, by zyskać metry w ramach limitów, jest czytelny również u nas.
Dla osób urządzających własny dom lub ogród ciekawa jest też konsekwencja w doborze koloru. Jeden odcień zastosowany na tynku, konstrukcji i drobnych elementach sprawia, że intensywna barwa nie męczy, a całość wygląda spójnie. Rośliny w donicach na dachu to z kolei przykład, jak zieleń może pełnić praktyczną funkcję, a nie tylko dekoracyjną.
Projekt trafił na ośmioelementową krótką listę nominowanych w kategorii małych wnętrz biurowych w konkursie Dezeen Awards 2026.
Źródło: Dezeen – „Reims 502 uses pink palette for „non-referential” commercial building in Mexico”
